Barcelona

In 801 kwam de stad in bezit van het Frankische Rijk. In 985 verwoestte de Arabische leider van het kalifaat Córdoba “Almansur” een groot deel van de stad. Hij slaagde er echter niet in de stad te bezetten. Aan het einde van de 9e eeuw maakte Barcelona deel uit van het koninkrijk Aragón en begon aan de wederopbouw onder “Graaf Borrell II”. Onder zijn leiding groeide Barcelona uit tot een machtig graafschap en in de 13e en 14e eeuw werd het een van de belangrijkste mediterrane steden, samen met Venetië en Genua.
Politieke spanningen en onrust bereikten de stad in de 16e en 17e eeuw. Nadat de koning van het Spaanse rijk, Ferdinand II van Aragón, trouwde met Isabella van Castilië, ontstonden er conflicten in het hele land. Deze begonnen met de “Catalaanse Opstand”, van 1640 tot 1651, gevolgd door de Spaanse Successieoorlog, van 1706 tot 1714, waarmee een einde kwam aan de onafhankelijkheid van heel Catalonië, en een donkere periode voor de stad begon.
In de 19e eeuw werd Barcelona opnieuw een belangrijk politiek, economisch en cultureel centrum. Deze periode staat bekend als de wedergeboorte van de stad. In 1897 werd een deel van de stadsmuren verwijderd om Barcelona met de omliggende dorpen te verbinden en zo verder te groeien. De uitbreiding begon met de bouw van de wijk Eixample, ontworpen door Ildefons Cerdà. De nieuwe wijken zijn nu nog duidelijk te herkennen aan het regelmatige orthogonale stratenpatroon. De twee grote kopspoorstations, Station Barcelona França en Estació del Ferrocarriles Norte werden aan de oostzijde van de stad aangelegd. Er was een bovengrondse oost-westspoorverbinding buiten de oude stad maar in de nieuwe wijken.[2] Aan het begin van de 20e eeuw groeiden de economie en de industrie en vestigden zich arbeiders in de stad. Met hen kwamen nieuwe ideologieën de stad binnen. Slechts een gedeelte van de bevolking profiteerde van de economische bloei en de tegenstelling tussen arm en rijk nam toe. Onder invloed van linkse ideologieën, waaronder vooral het anarchisme, was er onrust bij de arbeidersklasse, wat onder meer uitmondde in de ‘Tragische week’ van 1909.
In juli 1936 maakt de Spaanse Burgeroorlog een abrupt einde aan de groei van Barcelona. De stad werd verscheidene keren gebombardeerd en in januari 1939 veroverd door het nationalistische leger van Francisco Franco. Dictator Franco beëindigde de autonomie van Barcelona en Catalonië voor 36 jaar. Hij ‘gebruikte’ Barcelona de eerste 15 jaar van zijn regime als een industriële machine, waarvoor een buitenproportionele groei van de stad werd afgedwongen. Door deze groei kwamen duizenden Spanjaarden uit het zuiden naar Barcelona voor werk. Een groot deel van hen leefde in barakken zonder gas, licht of water. Dit fenomeen heette in het Spaans barraquismo.[3] Verdedigers van de Catalaanse cultuur werden opgesloten in het kasteel van Montjuïc en riskeerden zelfs de dood, zoals Lluís Companys overkwam, die in 1940 bij dat fort werd geëxecuteerd.
Pas in de jaren zestig braken er, economisch gezien, betere tijden aan, vooral door de massale komst van Noord-Europese toeristen.[4] Deze concentreerden zich niet in Barcelona, maar rondom de toenmalige vissersdorpen, maar de extra werkgelegenheid in de omgeving was ook in het voordeel van de bevolking van Barcelona.
In 1975 overleed Franco en kwam er een einde aan 36 jaar onderdrukking en isolatie. Spanje kreeg een koning, Juan Carlos I, en Barcelona kreeg de kans om zich te ontwikkelen. De Catalaanse taal en cultuur waren weer vrij te gebruiken.
Barcelona werd in 1987 opgeschrikt door een bomaanslag van de Baskische afscheidingsbeweging ETA op de supermarkt Hipercor aan de Avinguda Meridiana. 21 mensen kwamen om het leven. De jaren tachtig brachten meer stabiliteit en rust. Toen in 1986 bekend werd dat Barcelona de Olympische Spelen van 1992 mocht organiseren, werd werk gemaakt van een enorme transformatie van de stad, onder de leiding van de befaamde architect en stedenbouwkundige Oriol Bohigas i Guardiola.[5][6] Het metronetwerk werd gemoderniseerd, de huidige rondwegen werden aangelegd, de luchthaven uitgebreid en een groot deel van het centrum ‘schoongemaakt’. De stad, die lange tijd door de haven, wegen en spoorwegen van de Middellandse Zee was afgesloten, kreeg weer een zeefront en eigen stranden. Criminaliteit werd succesvol bestreden en vele historische gebouwen (waaronder een aantal van Antoni Gaudí) werden gerestaureerd. De stad heeft sinds 1 januari 2006 vier punten op de lijst van wereldsteden. Barcelona is al veel langer een kampioen inzake city marketing. Sinds 2011 werpt het zich onder de noemer ‘Barcelona 5.0’ op als een model van smart city.
Geografie
Barcelona ligt aan de Middellandse Zee, in het noordoosten van het Iberisch Schiereiland. De stad ligt op een plateau omgrensd door de bergketen Serra de Collserola,[9] de rivieren Llobregat in het zuiden en Besòs in het noorden en de Middellandse Zee. De stad ligt 160 kilometer ten zuiden van de Pyreneeën. De Serra de Collserola vormt een soort omheining rond de stad, het hoogste punt in die keten is de heuvel Tibidabo, 512 meter hoog. Op de top van die heuvel staat een telecommunicatiemast, genaamd “Collserolatoren”. De stad zelf is gebouwd op vele heuvels: de Carmel (267 meter), Monterols (121 meter), Putxet (181 meter), Rovira (261 meter) en Peira (133 meter). De heuvel Montjuïc (173 meter hoog) ligt in het zuidoosten, aan de zee, en kijkt als het ware over de stad uit. Historisch werd deze heuvel gebruikt als een fort.[10] Inmiddels vindt men er musea en restaurants, het stadion en het zwembad van de Olympische Zomerspelen van 1992. Verder bevindt er zich een begraafplaats. Langs de kust vindt men zandstranden die zijn aangelegd in de aanloop naar de Olympische Spelen.
Top 10 bezienswaardigheden van Barcelona
Sagrada Família
De volledige naam van deze imposante kerk is ‘Basílica y Templo Expiatorio de la Sagrada Família’. Vanaf 1882 tot de dag van vandaag wordt er aan deze kerk gebouwd. Men verwacht dat de officiële oplevering in 2026 zal plaats vinden. Het ontwerp is van Antoni Gaudí. Een naam die je wel vaker opmerkt in Barcelona. De Sagrada Família is een ‘verzoeningskerk’ en mag uitsluitend gebouwd worden door middel van donaties. Dat verklaard waarschijnlijk waarom de bouw zo lang duurt. De kerk is inmiddels een toeristische attractie geworden. De binnenkant is minstens zo indrukwekkend als de buitenkant. Antoni Gaudí ligt ook hier begraven in de crypte van Sagrada Família.
Bij Sagrada Familia staan vaak wachtrijen die meer dan honderd meter lang zijn. Dat zijn de mensen die niet vooraf een kaartje via internet gekocht hebben waarbij je binnen een bepaald tijdsslot direct naar binnen kunt. Via Ticketbar, een officiële partner van Sagrada Familia, kun je ‘skip the line’ tickets kopen waarmee je direct naar binnen kunt. Voor een kleine meerprijs kun je ook deelnemen aan een anderhalf uur durende rondleiding door Sagrada Familia. Deze rondleidingen worden alleen in kleine groepen gehouden, waardoor je het idee hebt dat je met een privégids op stap bent. Reserveer hier jouw plek bij de Sagrada Familia rondleiding. Houd er rekening mee dat je soms minimaal enkele dagen van tevoren moet reserveren om zeker te zijn van je plekje.
Casa Milà
Niemand mag Barcelona verlaten, zonder dit bijzonder stukje architectuur van Gaudí gezien te hebben. Casa Milà is een gebouw met appartementen, in de straat Carrer d’Olot vlakbij het Parc Güell. Zoals zo vele werken van Gaudí, is ook dit weer een bijzonder stuk. Hoewel het gebouw op een hoek staat, ervaar je de hoekzijde als één geheel. Binnen in het gebouw vind je fresco’s, reliëfs en twee binnenpleinen geheel in stijl. De golvende bewegingen aan de buitenzijde in de voorgevel komen ook weer terug in Gaudí’s bankjes in het Parc Güell. Het dak heeft zelfs een naam gekregen. ‘Jardin de los Gauerreros’ tuin van de krijgslieden. Door een conflict met zijn opdrachtgever, heeft Gaudí het gebouw nooit helemaal afgemaakt.
Park Güell
Dit stadspark van Barcelona ligt in het stadsdeel Gràcia. Dit groene hart van de stad, heeft een enorme hoeveelheid bomen, lanen en pleinen. Een reuze slang kronkelt door het park en biedt hiermee een zitplaats verspreid over het park. Dit park is aangelegd door Antoni Gaudí in opdracht van Eusebi Güell. Aanvankelijk was er eigenlijk weinig interesse van de inwoners. In dit park vind je onder andere het Gaudí museum, een portiersloge, portierswoning, een grote trap met een mythologische draak en een zeer groot balkon van waar je een geweldig uitzicht hebt over de stad.
www.bijzondereplaatsen.nl/spanje/barcelona/parkguell.htm
Let op: voor het mooiste deel van Park Güell moet je tegenwoordig entree betalen. Doe je dat niet, dan kun je niet meteen naar binnen maar moet je ter plaatse tickets kopen voor het eerstvolgende tijdslot. Dat is in de meeste gevallen uren later. Je koopt je ticket altijd voor een bepaald tijdslot. Wees dus op tijd!
Camp Nou
Barcelona en de gelijknamige voetbalclub zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden. In het stadion van FC Barcelona worden de meest fantastische wedstrijden gespeeld. Vooral de derby’s tegen Real Madrid zijn legendarisch. Als er niet gevoetbald wordt kun je Camp Nou bezoeken. Je krijgt een rondleiding door het stadion en mag ook een kijkje in de catacomben nemen. Zie met eigen ogen de spelerstunnel waar ooit ook Johan Cruijff, Frank de Boer en Ronald Koeman doorheen liepen. Aan het einde van de rondleiding kun je het FC Barcelona Museum en uiteraard de shop bezoeken. Wie slim is en niet in een wachtrij wil staan, die reserveert zijn/haar kaartjes vooraf online.
Mercat de la Boqueria
Mercat de la Boqueria betekent markt waar geitenvlees verkocht wordt. Deze markt is de grootste en mooiste versmarkt van Spanje, waar al lang niet alleen maar geitenvlees wordt verkocht. Dit paradijsje voor wie van lekker eten houdt, prikkelt werkelijk alle zintuigen. Alles lekkernijen komen voorbij, fruit, vlees, vis, groente, kaas, olijven, kruiden, granen en nog heel veel meer lekkers. Tot de mogelijkheden behoren ook kookworkshops met gerenommeerde chef-koks en sommeliers.
La Rambla
Via de Rambla werd vroeger water afgevoerd naar zee, wat van de bergen af kwam. Nu is dit een zeer gezellige boulevard waar altijd wat te beleven is. La Rambla loopt vanaf Plaça Catalunya tot aan de haven Port Vell. La Rambla bestaat officieel uit vijf gedeeltes: Rambla Canaletes met het fontein van Font les Canaletes. Rambla Estudis, vernoemd naar een 16e eeuws academisch instituut en waar bezienswaardigheden te vinden zijn als Palau Comillas en Reial Adademia de Ciences i Arts. Rambla St. Josep met zijn vele gezellige bloemenstalletjes is vernoemd naar het klooster wat hier vroeger stond. In dit gedeelte begint ook de rosse buurt ‘Barri Xines’. De bezienswaardigheden hier zijn Placa Reial, Palau Güell, Gran Teatre del Liceu. Rambla Santa Mònica is ook vernoemd naar een klooster wat nu Centre d’Art Santa Monica wordt genoemd. In dit gedeelte vind je het Museo de Cera. Dit is een wassen beelden museum die je terug brengt naar de geschiedenis. Via dit meest zuidelijke stuk van de Rambla loop je zo richting de haven.
Plaça Catalunya
Op dit grote plein in Barcelona is altijd veel bezoek. Mede doordat de metro, bus, taxi’s en vele voetgangers hier samenkomen. Het is dan ook het meest centrale punt van de stad. Het is redelijk groen en trekt daarmee ook genoeg duiven. Je vindt er ook een mooi fonteinen, sculpturen en vaak zijn er muzikale festiviteiten. ‘s Avonds is Plaça Catalunya zeker de moeite waard om een bezoekje te brengen. Het plein is dan zeer sfeervol verlicht.
Antoni Gaudí
De van oorsprong Spaanse architect Antoni Gaudí heeft wel zeker 1900 markante gebouwen en andere objecten ontworpen. De meeste bevinden zich in Barcelona, waar hij vanaf zijn zeventiende studeerde en woonde en waar hij in 1926 ook is overleden. Dit gebeurde nadat hij was aangereden door een tram. Antoni Gaudí viel vooral op door zijn eigenzinnigheid, wat later veelvuldig in zijn werken een weerslag had. Zijn meest beroemde werk in Barcelona is Sagrada Família. Hier is hij ook begraven in de crypte. In het stadspark Parc Güell zijn nog meer van zijn architecturale hoogstandjes en kunstzinnige objecten te bewonderen. Ook is daar, in zijn voormalige woning, een Gaudí museum gevestigd. De stad Barcelona heeft nog altijd veel erfenis van deze grote meester.
Palau de la Música Catalana
Palau de la Música is een wonderschoon concertgebouw uit 1908 met een bijzondere, uit veel glas bestaande koepel. De grote zaal heeft plaats voor ongeveer 2073 zitplaatsen en is aangekleed met beelden van de beroemde componist Richard Wagner. De binnenkant straalt met zijn pracht één en al rijkdom uit. De buitenkant doet er met zijn mooie pilaren en veel mozaïek niet voor onder. Boven op het gebouw staan de beelden van Bach, Beethoven en Palestrina.
Port de Barcelona
De Haven van Barcelona is net zo oud en belangrijk als de stad zelf. Vele goederen worden via deze haven getransporteerd van en naar deze Spaanse regio. Ook is het een belangrijke en veel gebruikte aanlegplaats voor cruise boten. Aan het begin van de Ramblas bevindt zich de oude “plezier” haven ‘Port Vell’. Je vindt hier diverse excursies en goede restaurants, barretjes en terrassen. Ook is er een groot winkelcentrum ‘Maremàgnum’ te vinden en Europa’s grootste aquarium gevuld met zes miljoen liter zeewater. Aan de zuidkant van de haven is er meer industrieel gebied.

Bron: Wikipedia

1e video:

2e video:

3e video: